نقد بخش دوم سخنرانی آقای دکتر کدیور

تحقیق سندی درباره‌ی زیارت جامعه‌ی کبیره

سلام خدمت تمامي دوستان عزيز و ارجمند؛

عيد سعيد فطر را به همه‌ي شما گراميان تبريك و تهنيت گفته، اميد آنکه كه توانسته باشيم در اين يك ماه توشه‌ي يك سال خود را برگرفته باشيم.

همان‌گونه كه مي‌دانيد با فضيلت‌ترين عمل در با فضيلت‌ترين شب سال (يعني شب قدر) مذاكره‌ي علم است. از آن‌جا كه از زماني‌كه مباحث نقادي را در اين وبلاگ قرار داده‌ايم تعداد نظرات علمي كمي دريافت كرده‌ايم، بنابراين به نظر مي‌رسد كه دوستان كمتري حوصله مي‌كنند تا مباحث نسبتاً پيچيده و سنگين علمي را مطالعه بفرمايند ولي...

با سلام خدمت همه‌ي گراميان؛

ديگر كم‌كم مي‌بايست خود را براي وداع با اين ماه سراسر بركت و رحمت و مغفرت آماده كنيم؛ اميد آن‌كه توانسته باشيم توشه‌اي در خور از اين ميهماني باشكوه الهی برداشته باشيم...

قسمت پي‌نوشت‌هاي نقد مطالب ارائه شده توسط آقای دکتر کدیور در مورد زیارت جامعه کبیره (بخش نخست) تکمیل شد.

پيروز و سرفراز باشيد.

سلام؛ وقت همگي دوستان گرامي به‌خير و خوشي و سلامتي

سه خواهش از تمامي عزيزان داريم:

۱-   لطف كنيد ابتدا با حوصله مطالب وبلاگ رو بخونيد و بعد اگر نظري داشتيد بفرماييد. از پذيرفتن نظرات بي‌ارتباط با بحث ذيل آن جداً معذوريم.

۲-   عنوان و پست الكترونيكي ناقدان محترم در انتهاي هر يك از نقدها ذكر شده است. اميدوارم مطالب تخصصي‌‌تر رو با خود ناقدان به‌نحوي مطرح كنيد.  زيرا ممكن است از حوصله‌ي جمع حاضر بيرون باشه.

۳-      فراموش نكنيد كه حتماً در خبرنامه‌ي وبلاگ عضو شويد.

باتشكر

باسمه تعالی

به سبب آنکه آقای دکتر محسن کدیور در برخی مجالس خود به شکلی غیرعلمی، زیارت جامعه ی کبیره را از جهت سند و دلالت مخدوش دانسته اند، بر آن شدیم تا اشتباهات ایشان را به شکلی مستدل بیان کنیم. از این روی؛ جلد نخست رساله ی «بررسی زیارت جامعه ی کبیره» تهیه گردید. در این جلد اشتباهات آقای دکتر کدیور در موضوع «جایگاه زیارت جامعه در نگاه علمای شیعه» و «تحقیق سندی» درباره ی این زیارت نشان داده شده اند. خلاصه ی این خطاها از این قرار است:

v    جایگاه زیارت جامعه در نگاه علمای شیعه:

۱-      برخی از ترجمه های آقای دکتر کدیور دقیق نیست. (درباره ی بیان مجلسی اول)؛

۲-      توصیف های ایشان نیز گاه از دقت لازم برخوردار نمی باشند. (درباره ی بیان سید عبدالله شبّر)؛

۳-      آنچه آقای دکتر کدیور در نقل «حکایت سیّد رشتی» که در کتاب مفاتیح الجنان آورده شده، به دست داده اند، به هرچیز شبیه است جز حکایت سید رشتی!! در بیان ایشان پنج غلط جدّی دیده می شود. به نظر نگارندگان، هر شخص عادی که این حکایت را تورّق کند، به این اندازه در نقل آن اشتباه نخواهد کرد؛ چه رسد به آقای دکتر کدیور!!

v    «تحقیق سندی» درباره ی زیارت جامعه:

۱-      آقای دکتر کدیور هیچ اشاره ای به تفاوت دیدگاه رجالی علمای متقدم و متأخر شیعه نکرده اند  در حالی که این موضوع در تحقیق ایشان یک بحث مبنایی و اساسی است که ضرورت طرح داشته است؛

۲-      ایشان با مبنایی غیر از آنچه شیخ صدوق درباره ی احادیث قضاوت می کرده، به بررسی اثر او پرداخته اند در حالی که مبنای صدوق اشتباه نبوده است؛

۳-      براساس مبنای صدوق و علمای متقدم شیعه، سند زیارت جامعه قابل اتّکا است و جا داشت آقای دکتر کدیور در تحقیق سندی خود به این مسأله اشاره ای ـ هرچند مختصر ـ می نمودند؛

۴-      ایشان به اشتباه، تنها راه اثبات وثاقت راویان حدیث را اشاره ی مثبت علمای رجال دانسته اند و آن را پایه ی «تحقیق سندی» خود قرار داده اند، در حالی که با توجه به علم رجال شیعه چنین نیست؛

۵-      نخستین عدم امانت در نقل: ایشان در بیان راویان زیارت جامعه، شخصی به نام «محمد بن احمد بن محمد بن سنان» را ذکر کرده اند در حالی که در دو کتاب مورد استناد ایشان «محمد بن احمد السنانی» آمده است؛ (البته با قرائن چنین می نماید که ایندو یک نفر هستند ولی ایشان باید در نقلهای خود با دقت عمل نمایند و حداقل به این یکسانی اشاره کنند چون لازمه ی هر تحقیق علمی این است.)

۶-      دومین عدم امانت در نقل: آقای دکتر کدیور علت تضعیف محمد بن اسماعیل برمکی توسط ابن غضائری را، ابتلای او به غلو و تفویض دانسته اند، در حالی که وی علتی ذکر نکرده است؛

۷-      سومین عدم امانت در نقل: ایشان محمد بن ابی عبدالله کوفی را «محمد بن عبدالله کوفی» ذکر کرده و وی را مجهول کامل دانسته اند، در حالی که چنین نیست؛

۸-      آقای دکتر کدیور با قضاوتی شتابزده، ابوالحسین اسدی را مجهول کامل معرفی کرده اند و این در حالی است که با اندکی تحقیق می توان وی را شناخت و بررسی نمود و توثیق کرد؛

با توجه به این قبیل مقدمات است که ایشان در «تحقیق سندی» خود، سند زیارت جامعه را مخدوش دانسته اند در حالی که اینطور نیست. سند این زیارت هم از دیدگاه قدیم شیعه قابل اتّکا است، و هم می توان وثاقت و مورد اطمینان بودن تک تک راویان آن را از دیدگاه متأخّر رجالی نشان داد.

در مجلّدات دیگر این رساله؛ ادعاهای آقای دکتر کدیور درباره ی عدم همسانی عبارات زیارت جامعه با قرآن و عقل ارزشیابی خواهند شد. ادعاهایی که ادعاکننده ی آن حتی در قرائت بسیاری از عبارات زیارت جامعه اشتباه کرده است، چه رسد به تفسیر آنها و غیر قرآنی نشان دادنشان!!!

با تشکر و تقدیم احترام

جمعی از دانشجویان دانشکده ی فنی دانشگاه تهران

utsirresearch@gmail.com

تا این جا خلاصه ی نقد بود. برای مطالعه ی تفصیل آن ادامه ی مطلب را ببینید.

بسم الله الرحمن الرحيم

جناب آقاي دكتر كديور در چند سال گذشته با طرح موضوع ”باز خواني تشيع“ به ارائه تعريفي متفاوت از تشيع پرداخته كه اگر چه متضمن تأثيرات فراواني بر ديدگاه هاي اعتقادي است اما تا كنون آن چه كه به عنوان ادله و قرائن اين نظريه مطرح گرديده، هيچ همخواني و تناسبي با ابعاد ادعا نداشته، ضمن اين كه از نقطه نظر مباني و قواعد علمي و تخصصي، اشكالات متعددي بر مباحث ايشان وارد است، متأسفانه پاره‌اي از اين اشكالات كه طي نقدهاي مكتوبي ارائه شده به ندرت با پاسخ ايشان مواجه گرديده، مضاف بر اين كه طرح اين گونه موضوعات تخصصي در جلسات سخنراني موجب شده تا جنبه خطابي و احساسي آن بر جنبه علمي پيشي گيرد ، چرا كه اساساً جلسه سخنراني عمومي، فاقد فضاي لازم براي بررسي فني چنين مباحثي است...

اما مطلب دوم؛ همون چيزي كه اول مي‌خواستم بگم كه آيا ارزششو داشت؟ يادآوري مي‌كنم منظورم شب قدر نيست؛ اون كه پشتش به يه سوره‌ي قرآن قرص و محكمه...

بالأخره اين شب قدر هم گذشت؛ گرچه نمي‌دونم چه‌قدر تونستم قدر و ارزششو بدونم؟! به‌نظر شما آيا واقعاً ارزششو داشت؟ البته يه‌وقت فكر نكنين منظورم خود خود شب قدره، نه اون كه ارزشش از هزار ماه هم بيشتره، يعني معادل يك عمر درست‌و‌درمون قديميا، همونايي كه آرامش بدون ديازپامو تجربه مي‌كردن! بله، درست حدس زدين، من مي‌خواهم به يه چيز ديگه‌اي اشاره كنم. اما حيف كه قبلش لازمه مطلب ديگه‌اي رو بنويسم؛ مطلبي كه فكر كنم تقدم زماني داره نه تقدم رتبي مخصوصاً بعد از اتفاقاتي كه ديشب برام افتاد. مطلب اصلي رو هم تو پست بعدي مي‌زارم...

از روز یکشنبه‌ي همین هفته برنامه‌های همیشگی حسینیه ارشاد به مناسبت شب‌های قدر با سخنرانی دکتر محمد مجتهد شبستری آغاز شد‌.

اون‌قدر جمعیت زیاده که فقط باید نظاره‌گر باشی و اگه حرفی و نظری داشته باشی نمی‌تونی ابراز کنی و باید بعداً برای خودت بگی؛ چون در جلسه‌های هفتگیشون هم نمی‌زارن خیلی حرف بزنی‌...

سلام؛ نماز و روزه‌هاتون قبول باشه

همان‌طور که در پست قبلی نوشتم بالأخره تونستم با چند نفر از دانشجوياني که در برنامه‌های حسینیه نقادی می‌کنن ارتباط برقرار کنم‌؛ آخه ايميلشونو در انتهاي نقداشون داده بودن...

همانطور که قبلاً گفتم این وبلاگ‌، جایی است برای بیان نظرات و نقد‌های من در مورد برخی جریانات روشنفکری روز و بیان علامت سؤالی که از عملکرد ایشان از گذشته و حال (با توجه به تجربیات خودم‌) و آن‌چه از پیشینیان به آن رسیده‌ام‌؛ مثلاً این‌که اگر از اکثر دانشجویان و قشر تحصیل‌کرده سؤال شود که بهترین کتابی را که در مورد دختر گرامی پیغمبر اسلام (ص) خوانده است را معرفی کند‌، حتماً کتاب «‌فاطمه، فاطمه است‌» دکتر شریعتی را به شما معرفی می‌کند و خود من نیز برای اولین بار که خواستم در مورد این بانو کتابی بخوانم به سراغ همین کتاب رفته‌ام و چقدر به خود در عرض ارادت به ایشان پس از خواندن مطالب کتاب می‌بالیدم‌...